Yine mahpus, yine gece, yine hüzün,
Yine sol yanımda yaram inceden kanadı,
Bilirsin, en derin yaramın sensin adı,
Müebbetle hüküm giydi sende kalan çocukluğum,
Sende iz bırakmadı mı varlığım ya da yokluğum?
Uslanmadı şu gönül, hülyalara dalıyor,
Vuslata eremedi, dertten ilham alıyor,
Yaşananlar bitiyor, hatıralar kalıyor,
Sevda ıssız bir umman, aşamazsın dalma sen;
Vefasız yar elinden bir lokma aş alma sen…
Emek verip gül ektiğim bağlardan,
Nasibime diken düştü ey gönül,
Ömrümü harcadım dostluk uğruna,
Tek bir bahar yaşamadım say gönül…
Gözümün nuruydu kınalı kuzum,
Boş kâğıda yazmıyorum tüm anılarımı
Defter aralarına sıkışmasın diye,
Özgür bırakıyorum sonsuza dek
Tıpkı artık sevmeye tövbekâr
Yüreğim gibi…
Sevgi incileri dökülmüyorsa da
Bütün güzellikleri unuttum bu Eylül'de,
Tüm yaşanmışlıklara kocaman bir çizgi çektim,
Ah be zalim felek! Hani ben de gülecektim?
Canımın özü bildiğim sevenlerim olacaktı,
Oysa canımı en çok Can dediklerim yaktı,
Mihrabım dediğim bile buruk bir iz bıraktı...
Seven kıskanırmış,sevmeyen değil,
Varsa böyle biri,saygıyla eğil,
Her güzele bakıp eyleme meyil,
Soldurur çiçeğin,dalın döktürür…
Gönül kimi zaman, uçar da konmaz,
Hangi sözüm kalbinde yer tuttu unutmadın,
Ne hilemi gördün de akıllıydın yutmadın,
Uykuya düşmez sevgim, sanma ki uyutmadın,
Benim için tatlıydın baldan bile bir bilsen,
Ağlayamıyorum ki göz yaşlarımı silsen…
Şiirlerde yazdım seni şarkılarda söyledim,
Hasretinden verem oldum çektim-çektim ölmedim,
Fırtınalarda savruldum böyle sevda görmedim,
Hiç mi vicdanın sızlamaz duyunca sözlerimi,
Ben ömrüme kıble yaptım vefasız gözlerini...
Sevgi ile açan gönül bağımda
Tomurcuk gülleri diken mi sandın,
Yüreğimi buldum ben yüreğimde,
Ruhsuz bedeniyle seven mi sandın…
Aradım yıllarca insanlık nerde,
Her gecenin sabahı boğar karanlıkları,
Buğday ekmiştim ama ne çare çıktı darı,
Bir ömür çıkamadık bir basamak yukarı,
Bu yaşta çıkılmıyor bu uzun basamaklar…
Yolun yarıdan çoğu, çoktan geçti otuz beş,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!