Murat Halıcı Şiirleri - Şair Murat Halıcı

Silelim bu şehri haritadan
Şunu da, şunu da
Eğreti duran dağları da
Özgün koksun kır çiçekleri
Patlamasın mayın tarlalarında kelimeler
Sense umuda benziyorsun sanki

Bu kavşakta hiç buluşmadık
Tanımayız bu şehri
Kaçıncı perdesindeyiz bilmiyorum
Hayattan çekilişimizin
Sana sükûnet yakışıyor
Bana merak

İmgenin koyu kıvamı –
Büyük haz
Aşkla takas edilip
Avuçlarıma bırakılan
Anlat, dediler
Kimse tam anlayamaz

Kılıçtan keskindir sessizliğin teni
Öyle bir vurur ki şahdamarına
Nabzında atarsın
Karanlık bölünür şafak soyunur
Ölçer biçer her şeyi zaman
İçerken dipdiri memelerinden yalnızlığın

Toplama saçlarını böyle daha iyi
Gerçi bende bu aşk varken her türlü güzelsin
Ne zaman yüzüne baksam gökyüzü oluyor
Çıplak ve mağrur
Kambur durma öyle bir isyandan daha yenik çıktık diye
Bir gonca kadar inatçı hala geceye dokunan harımız

gözlerini kapat
boşa akıyorum

gülüşünde buldum
ateşle mühürlü bu sır

Sakin ol dedi fısıltım
Bu kadar renk ve helezon öldürür adamı
Ve yalan
Bu kadar doğru asıl
Gozlerinle mavi saçlarını tara göğün

Biraz ahenk aşır gökyüzünden ve sessizlik
Denizden tuz ve yosun kokusu biraz da huzur
Kendinden bir parça ufuklardan ve gizem
Hayat bile içten içe yürür açık etmeden
Çok konuşur her zaman yalnızlık
Niyetlerini tartar tüm savaşların

Burada durmalıyım burada konuşmalı şurada
düşünmeliyim
Düşünmemeliyim şurada ve şurada da düşünür gibi
yapmalıyım
Şu düşüncelerime şerh koymalı şunları düşündüğümü
bile hatırlamamalıyım

Bu renk bu şehre fazla
Bak nehir de fazla temiz
Sessizlik aşırı doz
Hem niye bensiz içtin ki budala?
Gölgeler eşikte
Bir fısıltı ecelimiz