Düşünurum ama anlamsız olur
Üzülürsün fakat geçmişe acı bir anı
Kahkahalar ile ölüm
Delilik adlı bir tanım
İnsanlık uğrunaymış
Yarını umursamaz bu adım
Yine içiyorum bu dermanım şiiri
Ruhumu teslim ediyorum irkilmeden
Uğruna kaldıriyorum bu fermanim şiiri
Günahsızca bu bedene zarar vermeden
Yine içiyorum bu dermanım şiiri
Benim bu hüznüm onu yok etmeli
Etmeli ki hatasını anlamalı
Uzaklaşmalı benden, ailemden, herkesten
O yok olursa ben var olurum
O gün bir çığlık ile son buldu
Ah güzel gözlü bu sana yazdıklarım o zamanlar çok anlamlıydı
Hayaller ve bir de sen ve mevsimlerden bahardı
Seni düşündükçe eksilttim kötülüğü kendimden birer birer
Ah güzel gözlü o zamanlar güzeldi çünkü sen çok özeldin
Hayallerim mi hiç çocukça değildi aslında
Bugün neyi düşünmeliydim ki?
Annemi mi? Babamı mı? Kardeşlerimi mi? Seni mi?
Yoksa şu dünyada yaşayan zalim insanları mı?
Arkadaşım bugün mutlu bir anısını benimle...
Neyse inmeliyim!
Sahiden de öyle
Zaman denen bu kavrama çok takılıyorum
Nasıl söylenir bilmem
Zamanı nasıl unutabilir bu beyin
Her insan gibiydim bende
Zaman akarken düşünmeden yapamıyorum
Eksilen günlerime pişmanlık duymuyorum
Sözlerimle ne kaderime nede hayatıma sövmüyorum
Gökyüzü bu kadar cömertken nefes dahi alamıyorum
Bu zamanın ne kıymetini nede ahengini bilmiyorum
Ne yarına bir umudum var ne de sözlerim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!