Ağlamak, gülmek, sevinmek!
Bütün duyguları tattım
Anladım ki hepsi saçma geliyor zaman geçtikçe
Anılar unutuldu, göz yaşlarım buz tuttu
Anladım!
Yaşadıkça acı geliyor bu dünyam
Sevmek ve sevilmek arada bir üzüntü
İnsanlar tarafından kabul edilen bu yaşantı
Hayat ne kadar saçma, sorsan bana bu hayatı
Rüyadan uyandığımda mutlu olmak istiyorum
Tek bir gerçek allında yok olunca bir gün
Kafaları bulanmış çaresiz insanoğlu
Konuştukça konuşur derdine var mıdır çare
Bu devir sana yakışmadı Adem oğlu
Düşündükçe çıldırasım geliyor
Kalbimden gitmiyor bu nara
Yağmur damlası misali sende kuruyup yok olacaksın Severken yaşamın güzel olduğuna inanacaksın
Hüzün seni terk ettiğinde şükür edip sevineceksin
Senin bu alışkanlığın ölümü hatırlatıyor bana!
Cahildim bir zamanlar, bir zamanlar akıllı
Deli oldum o gün, bugün ise bir zavallı
İşte bu yaşlarda bazı şeyleri umursamıyorsun
Bir nasihat dahi dinlemeyip yanlışınla övünüyorsun
Bir insana kanmayı mutlu bir aşk sanıyorsun
Sen bir söze değil bir göze inaniyorsun
İnandikca, bağladın ona kendini farkında mısın
Düşündüm düşünmekle son bulmayacak bu hayatım
Biliyorum, elimden bir şey gelmiyor
Utandım, son bulmanin en kötü yanıdır bu
Görüyorum, sevgiyi sende bulamiyacagim
Sende izliyorsun hala benim gibi
Yaşamak mı eski insanlara özgü bir yetenek mis
Ağlamak mı sana hiç yakışmadı ceylan gözlüm
Ölmek mi yaşarken bir zaman dilimi imiş
Özlemek mi gecelerde yağan bir yağmur misali
Bu hayat çok tanımsız yürürken bu yolları
Her hayat bir olmaz, hiç düşündün mü bunu
Bir selamın ile mutlu edebilirdim seni
Gözlerim dilimden daha açıktır karşında
Düşünmek bir selam dan daha ağırdır aslında
Beni tanırsın aklından, hisseder mi bunu kalbin
Gönül bu anlamaz olur mu sevdadan
Gittiğin gün feryadını akıtır gözlerden
Hayır, inanmak istemez bu dupduru vedadan
Zamanı feda edebilir bu gençlik baharından
Bu konu uzarsa hayallerin bir ömrü bulur mu
Sokaklardan geldim, ellerimde yağmur kiri.
Derdimle büyüdüm ve alırım derinden soluk.
Parkımdır evim, sanma ki beyazdır bu yüzüm.
Hiç olmadı çetem, abilerim örnektir bize.
Öğrenmiştik o zamanlar; haksız insan kansızdı.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!