Gönlüm çileden uzaktı kam alıp durdum felekten
Kader denen muammanın ögrenmedim iç yüzünü
Usta idim dağı deldim taşı geçirdim elekten
Gördüklerim ziyan idi kör eyledim kalp gözünü
Yiğitlik denince ne gelir akla
Mert yüreğe ateş salmaz efendim
Bu sözümü daim aklında sakla
Kimsenin ettiği kalmaz efendim
En âciz öğrenciyim şu hayat mektebinde
Çok şeyi bilsem bile daha mezun değilim
Keşkeler biriktirdim ömrümün iç cebinde
Dersimi alsam bile daha mezun değilim
Giydin kundurayı çektin takımı
Üzerinde toz kalmadı enişte
Eksik etmiyorsun saça bakımı
Sarkmadığın kız kalmadı enişte
Yedin karışımı, kaymağı balı
Yüreğimde hasretin yeri yok bundan böyle
Kararını ver artık ya hep git ya hiç gitme
Sende olan yerimi yüzüme karşı söyle
Beni hayatındaki boşluğa tutsak etme
Kaçmak çare değil ki kavuşmaksa sonumuz
Evlilik zor bu devirde
Paran varsa yar diyorlar
Bir çift resim bir duvarda
Asılması zor diyorlar
Boşa celallenip durma hiç yerine ey aciz kul
Bu gidişat tekin değil yolun sonu nedamettir
Dikkat et her adımına zaman sınav hayat okul
Doğruluğa gitmen için Rabbim bahşetmiş ya akıl
Farz etme ki çok rahatsın öbür dünya bir zahmettir
Yolun Hakk, kitabın kûr’an peygamberin Muhammed’tir
Yarınlar umut dolu olsa bile ne fayda
Her geçen gün kalbimi kırıyorsun ey hayat
Zehirli ok gibisin isabet benim yayda
Hem de hassas yerimden vuruyorsun ey hayat
Ey kendini bilmez zavallı insan
Huzuru islâmda arıyor musun?
Yaşamın boyunca ettin mi ihsan?
Hayatta bir işe yarıyor musun?
Doğar doğmaz açıldı sanki hayatla aram
Bir gün yüzüm gülmedi eyvah benim ömrüme
Zamanla alev oldu yandı tutuştu çıram
Dertler dize gelmedi eyvah benim ömrüme
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!