Her gönül ilişkisi değilmiş kayda değer
Yalanla meşkur olmak daha eftalmiş meğer
Birer birer gittiler kimi sevdiysem eğer
Zamanla kalp dergâhım aşkla arayı açtı
Şu gönül sofrasından her gelen doyup kaçtı
İlk nefesle birlikte başladı hayat kavgam
Daha körpecik yaşta tutuştu yakama gam
Mutluluk uzaklaştı hüzne vuramadım gem
----Çaresizlik önümde oldu aşılmaz duvar
----Doğduğum günden beri gözlerimde hüzün var
Çarptı yüreğimi zayıf yerinden
İşledi kalbime hem de derinden
Aniden beynime vurdu serinden
Beni hülyalara saldı gözlerin
Görür görmez beni hastası etti
Onulmaz derdime deva gözlerin
Hazzına ermeye bir bakış yetti
Hayatın rengine reva gözlerin
Sonsuz bir huzura açılan kapı
Sanki cennetteki yerdi gözlerin
Mevlânın sunduğu en özel yapı
Divane gönlümün derdi gözlerin
Kul vafasız olunca alnına mı yazıyor?
Yine yanıldım işte bir yara da o açtı
İçimde bir boşluk var yanağımdan sızıyor
Hayır ağlamıyorum, gözüme hasret kaçtı
Kalbim aradığını ne yazık ki bulmadı
Yürekler katılaştı ziyana uğrar zaman
Tütüyor başımızda zehirli kara duman
Haksızlığa gidiyor zulme yönelmiş dümen
Aykırı yönde esen yeller olmuş günahkâr
Gün akşama dönünce asıl kaygı başlıyor
Düşerim bir boşluğa hasretinden kaçarken
Bir hüzün ki ruhuma derin halde işliyor
Yokluğunu hazmedip her yudumda içerken
Gurbet ne zordur,
Yaşayan bilir
Bazen unutsan da acını
Aniden aklına gelir
Bir yanda sevdiklerin
Bir yanda memleketin
Sağı solu belirsiz dünya sinsi bir düşman
Öyle cennet misali duruşuna güvenme
Önce gururlandırır sonra da eder pişman
Kollarını açarak sarışına güvenme
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!