Sen bitirdin ne varsa hayata dair,
Sen bitirdin gönlümden geçen ne varsa…
İşte yine ağlattın gözlerimi,
İşte yine harcadın beni…
Bilemezdim bu aşk oyunu beni böyle vursun bitirsin,
Gecelerimde dolunayımdı gözlerin,
Her baktığımda kor gibiydi.
Sen her aşkta varsın yüreğimde,
Sen her aşkta yarımsın yüreğimde.
Üzerimde gömleğim yok,
Söylenmeler dilinde…
Ve her hecede pişmansın yine….
Ayrılık sadece beni mi vurdu…
Sen de yaralandın mı benim gibi …
Ve sen ey zalim…
Ne söylesem sana…
Neyin hükmü geçer artık..
Bilinmez ki şu içimdeki yara..
Hangi tabip ilaç bulur artık…
İlkleri içimizde kurutup
Bizim mahalle
Akşamları hoyrat yaşanırdı
Gündüzleri sen şakraktı
Kimi polisti kimi mafyaydı
Ama şimdi hepsi hayallerde kaldı
Biz seninle
Dağların gür sesiydik
Yamaçlardan düşerken gecelerin koynuna
Ve senin saçlarının rüzigarına
Tutunmak için ellerine sarılırken
Bütün iyilik göstergelerimi attım denize
Yansın cümlesi zaten dünya divane
Ne bir gözyaşı değer mi bir kimseye
Ettiğim dualarım boşaymış hep meğer.
Ne güzeli güzel olduğu için sevdim
Hayat mücadelesi deyip
Atıldığım ne varsa
Hiç biri maya tutmadı
Yaşadığım ne varsa
Boşuna...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!