Bunca inanmışken senin sözüne
Söyle külmü çöktü sevda közüne
Bu kaçıncı sabah elin düzüne
Güneş konakladı sen hala yoksun
Gecelerim hasret kaldı şafağa
Yaprak yaprak çiçeklerim açarken
Ceylanlarım kırdan kıra kaçarken
Gönül kuşum kanat çırpıp uçarken
Baharıma karlar yağdı işe bak
Sevda suyum bardağına dolmuşken
Umurumda değil Dünya
Yanacaksa varsın yansın
Bana seni sendende çok
Sevdiren kader utansın
Ne yapsanda dönüp sana
O nu seveli Kanki
Deli oldum inan ki
Benim yerimde sanki
Sen olsan olmaz mısın
İçinde iken darın
Bana değil de gidip demek ellere kandın
Hani verdiğin sözler nerde yeminin, andın
Sen benim gururumu fincan kulpumu sandın
Artık seni yar diye sarmamın imkânı yok
Deryada boğulsam da el uzatmam dalına
Tadı tuzu kalmadı gittin gideli evin
Çare değil derdime dolu olsa da nev in
Sensiz olmuyor işte ister kız ister sevin
İnkara ne hacet var
İnkara ne hacet var ne isem oyum işte
Beni arayacaksın bugün olmazsa yarın
Kadehini, kadehe vurdurdukça efkârın
İşe yaramayacak olsa da mülkün varın
Geç kalmış olacaksın bulmak için geç kalmış
Bakınsan da yollara demeden kar kış boran
Her işin bir bedeli var
Çöker çatı kalır duvar
Yol tükenir biter civar
Gel her yere girme gönül
Kimisi var insan seçer
Dertlerimi paylaşacak
Ne dostum ne duşmanım var
Ben ne zaman seni ansam
Her yanımı hasret sarar
Ey yar ey yar ey nazlı yar
Dost bildiğim, dost çıkmadı, düşmanım kadar
Güvendiğim tüm dağların, hepsinde kar var
Sağı gördüm, solu gördüm, bozulmuş ahval
Yarınına yanıyorum, evladiyenin
Kulak duymaz, gözler görmez, zihin karışmış
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!