Cümle değil kelimesiz
Kalsam bile hiç kimsesiz
En azından seni sensiz
Yaşamaktan bıktım gel ki
Yağmur ne ki yağsa dolu
Dosyamı kapatıp kırsan kalemi
Ateşlere atıp yaksan sinemi
Kasap bıçağıyla kessende beni
Canımın içisin her şeye rağmen
Bağımı dağ edip çekip gitsende
Dert ömrümün kapısını
Çalar yavaş yavaş çalar
Salmaseyif can evime
Dalar yavaş yavaş dalar
Toz ederek dağı taşı
Diş ağrısı gibiymiş senin derdini çekmek
Ellerimle başımı tuttukça yere çökmek
Bu aşkı yüreğimden kolay olsaydı sökmek
Bir saniye durmazdım, bir saniye inan ki
Tattıkça zehirliyor tadına yandığım bal
Sanma ki vardır seni unutmamın imkânı
Henüz zamanın varken gel beni iyi tanı
Yıllar geçip gitse de şu gönlümde yatanı
Unutmam mümkün müdür, mümkün müdür sevgilim
Sen, göklerde dolunay, ben, sularda yakamoz
Hangi yola adım atsam
Ya toz bulur ya taş beni
Hangi cana gönül katsam
Ya göz vurur ya yaş beni
Ya yaş beni ya yaş beni
Zaman hızla geçerken
Özüm bitiyor özüm
Gelmezlerde gelmişken
Sen yoksun iki gözüm
Sevda içimde her an
Hem düşte hem gerçekte
Sende gör düşüp çekte
Haberi olmayacak
Bir insan ölecekte
Anlatsan anlamıyor
Yanıyor yüreğim acım canımda
Arıyor gözlerim yoksun yanımda
Kumunu kavuran çöl sıcağında
Hasretin içimi yaktı bu gece
Odam kapkaranlık çemberimse dar
Bağlamamın teli paslı
Bir kız gördüm gönlü yaslı
Anladım ki işin aslı
O’na biri bakmış gitmiş
Yüreğini teltelleyip
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!