Dosyamı kapatıp kırsan kalemi
Ateşlere atıp yaksan sinemi
Kasap bıçağıyla kessende beni
Canımın içisin her şeye rağmen
Bağımı dağ edip çekip gitsende
Cümle değil kelimesiz
Kalsam bile hiç kimsesiz
En azından seni sensiz
Yaşamaktan bıktım gel ki
Yağmur ne ki yağsa dolu
Sanma ki vardır seni unutmamın imkânı
Henüz zamanın varken gel beni iyi tanı
Yıllar geçip gitse de şu gönlümde yatanı
Unutmam mümkün müdür, mümkün müdür sevgilim
Sen, göklerde dolunay, ben, sularda yakamoz
Dert ömrümün kapısını
Çalar yavaş yavaş çalar
Salmaseyif can evime
Dalar yavaş yavaş dalar
Toz ederek dağı taşı
Diş ağrısı gibiymiş senin derdini çekmek
Ellerimle başımı tuttukça yere çökmek
Bu aşkı yüreğimden kolay olsaydı sökmek
Bir saniye durmazdım, bir saniye inan ki
Tattıkça zehirliyor tadına yandığım bal
Uğranmayan sokak olmaktan ise
Kutuplarda buz olmayı yeğlerim
Bir aşk için hergün solmaktan ise
Boz kırlarda toz olmayı yeğlerim
Düştüğünü derinlerden derine
Dert başımdan gitmez oldu
Kederlerim bitmez oldu
Gözyaşlarım yetmez oldu
Ağlıyorum kuru kuru
Revandayım selametsiz
Dertlerim bin oldu daha dün birken
Bak ne hale geldi başım dimdikken
Kralına bile yenilmem derken
Bir sevda ki tutup toz etti beni
Yaşayıp giderken eyde ehçede
Kapılıp rengine devri alemin
Yitirdim ömrümü körü körüne
İçine düştükçe derdin elemin
Bitirdim ömrümü körü körüne
Yıllardır bir olup alacaklımla
İmkânı yok konuşmanın
Gelip sana kavuşmanın
Ben yine de buluşmanın
Yoluna düştüm yoluna
Değil sevda tokluğunun
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!