Dosyamı kapatıp kırsan kalemi
Ateşlere atıp yaksan sinemi
Kasap bıçağıyla kessende beni
Canımın içisin her şeye rağmen
Bağımı dağ edip çekip gitsende
Cümle değil kelimesiz
Kalsam bile hiç kimsesiz
En azından seni sensiz
Yaşamaktan bıktım gel ki
Yağmur ne ki yağsa dolu
Sanma ki vardır seni unutmamın imkânı
Henüz zamanın varken gel beni iyi tanı
Yıllar geçip gitse de şu gönlümde yatanı
Unutmam mümkün müdür, mümkün müdür sevgilim
Sen, göklerde dolunay, ben, sularda yakamoz
Diş ağrısı gibiymiş senin derdini çekmek
Ellerimle başımı tuttukça yere çökmek
Bu aşkı yüreğimden kolay olsaydı sökmek
Bir saniye durmazdım, bir saniye inan ki
Tattıkça zehirliyor tadına yandığım bal
Dert ömrümün kapısını
Çalar yavaş yavaş çalar
Salmaseyif can evime
Dalar yavaş yavaş dalar
Toz ederek dağı taşı
Ne yollardan ne kayadan ne taştan
Ne bülbülden ne baykuştan ne kuştan
Ne bir dosttan ne duşmandan ne puşttan
Gelde beni içimdeki benden sor
Yüreğin varsa
Hem düşte hem gerçekte
Sende gör düşüp çekte
Haberi olmayacak
Bir insan ölecekte
Anlatsan anlamıyor
Hep derdimki çok yakınca
Durmanın nesi sakınca
Birden karşıma çıkınca
Nasıl utandım bilseniz
Kırıldı sandım belimi
Kar bassa da içimi temmuzun sıcağında
Bir sevda boranının yanarım ocağında
Namerdim üzülürsem ölsem de kucağında
Yeter ki bir saniye eli elimde olsun
Elin başkasına değdi
Başımı yerlere eğdi
Benden istediğin neydi
Neydi, neydi be canım
Yaptıkların bir son bulsun
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!