Dert gelince kıra kıra
Ömrüm geçti boşa gülüm
Sen gidince ardın sıra
Öldüm koşa koşa gülüm
Gittiğin o yere diyelim sığdın
Yüreğin huzurla doldu mu şimdi
Benimse, dertleri başıma yığdın
Bu senin yaptığın oldu mu şimdi
Ben seni neyleyim divane gönlüm
Ağladım olmadı sustum olmadı
Bak işte sayende tükendi ömrüm
Konuştum olmadı küstüm olmadı
Zindana dönse de bana bu çarşı
Yıllarca boş yere gezsem de arşı
Zalimin zulmüyle dostlara karşı
Yırtılıp sökülen olmadım olmam
Ey sevdiğim artık benim ömrümde
Olmasan da olur olsan da olur
Yaban gülü gibi kırık gönlümde
Solmasan da olur solsan da olur
Sevdiğim o kadar sevdim ki seni
Zehrini özüme katsan da olur
Sessizce bırakıp gitmede, beni
Başımın üstünde yatsan da olur
Bilmem ki ben onun neyine kandım
Boşa gitti boşa yeminin andım
Bir defa inandım bin defa yandım
Ömrüm beni dava etse yeridir
Ben seni canımdan fazla severken
Yakında yanına gelirim derken
Neyleyim sevdiğim neyleyim ki ben
Ömrümün baharı erkenden bitti
Açma o kapıyı kapalı dursun
Bu gün çok dertliyim sevdadan yana
Bırak güneş kime vurursa vursun
Faydası yok artık faydası bana
Ben zaten ömrümü vermişim sana
Bu gün gözyaşlarım bir başka aktı
Yüzüme bir bakan bir daha baktı
Bir bilsen canımı nasıl da yaktı
O son bakışınla o son selamın
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!