Çıktığım o günden beri, sevda denen makama
Sen sanma ki uyuyorum, öyle yata yata gülüm
Her günümü her anımı, gül diye takıp yakama
İnadına yaşıyorum göze bata bata gülüm
Bağrımın yurduna hicran yarası
Yerleşti gitmiyor huznün karası
Dağları yıkarken bülbül narası
Bir illet çöküyor gülüme benim
Her tutuşta kırılan
Dalı neyleyim canım
Çiçeği sen değilsen
Balı neyleyim canım
Şu dünyanın yazı, güzü
Kalmayınca tadı, tuzu
Dertleriyle kuzu kuzu
Doluyorum günden güne
Beni gören dertsiz gamsız sanıyor
Günden güne soluyorum halbuki
Bilmiyorlar içim nasıl yanıyor
Günden güne ölüyorum halbuki
Güvenim kalmadı kimseye gayrı
Bana bu yerlerin yok artık hayrı
Gözümden gönlümden kalsam da ayrı
Bu gün benim veda günümdür günüm
Buraya kadarmış yolumuz bizim
Tutsa da fark etmez tutsa da dizim
Varsa da silinsin kalbinden izim
Sana artık sana güvenmiyorum
Saçların dökülür ince belinden
Hiç farkın yok gibi Artvin ilinden
Sanki bal damlıyor tatlı dilinden
Güzelim sen yoksa Şavşatlı mısın
Umutla beklerken vuslat gününü
Yerle bir oldukta haberimiz yok
Maziye gömerken ömrün dününü
Zamansız solduk ta haberimiz yok
Bilinmez yerlerde kaldım bi çare
Neyime mutluluk neyime hare
Dertlerim başımda biri bin pare
Kara bahtım bari yare haber ver




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!