Nasıl unutursun sen beni böyle
Yeminler ederek buluşurduk ya
En zula yerlerde, her gün her gece
El ele tutuşup gülüşürdük ya
Bu dert bana reva mı bu gencecik yaşımda
Ne tat kaldı ne de tuz ekmeğim de aşım da
Bak gördün mü bak yine sen yoksun ya başımda
Önümde sıralanan kadehlere iş düştü
Taşınmıyor artık yükü çilenin
İzini kaybettim adres bilenin
İçine düşmeden hırtın, hilenin
Kadim dostum nazlı yare haber ver
Bugün benim derdim bine katlandı
Ben bana mı ağlayayım sana mı
Yüreğime kör hançerler saplandı
Ben bana mı ağlayayım sana mı
Ben bana mı ağlayayım size mi
Ne kitapmış bu ne kitap
Okudukça kaldım bitap
Dilimde köz oldu hitap
Kahrolasın kara sevda
Neme lazım bana dünyanın varı
Çiçek olmayınca yaşar mı arı
Seninle oldukça sensiz dışarı
Kahrolayım şayet çıkıp gidersem
Sana ne yaptım ki hayırsız sana
Düşürdün dillere düşürdün beni
Şimdi bu acılar reva mı bana
Kahrolayım artık sorarsam seni
Yola çıktım gidiyorum
Kimse duymaz ne diyorum
Her şeyi terk ediyorum
Ne ilkim ne sonum kaldı
Küçükten büyüğe senin elinden
Nedir bu çektiği alemin dünya
Hiç mi utanmazsın kızdan, gelinden
Kalemin kırıla kalemin dünya
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!