Yaktın içimi yaktın
Ben yandıkça sen baktın
Ben sana ne yaptım ki
Beni öksüz bıraktın
Dert ile keder ile
İnanmazsan gel gör, gel de
Sonra pişman olma, bil de
Bir zamanki tatlı dilde
Sözüm bozuldu bozuldu
Biri binle katlar gibi
Aklına yandığım ömrüm gün sayar
Verdiği sözlerin hepsinden cayar
Yolunu beklemek çare değil ki
Bozuldu güzelim bozuldu ayar
İstersen iyi tut istersen bırak
Duydum ki o ele yar olacakmış
Olacaksa olsun boş ver be gönül
Ben çiçek açtıkça o solacakmış
Solacaksa solsun boş ver be gönül
Diyardan diyara savurdukça yel
Sevdanın közümü sandın sen beni
Boşuna üfleme külüme benim
Artık neyleyeyim artık ben seni
Boşuna üfleme külüme benim
Çere değildir ki etsen de nazar
Bre şerefsiz bre
Emanet ellenir mi
Temiz görünsün diye
Hırsızlık tellenir mi
İnsanın yüzündeki
Yüreğim titriyor azcık değmemde
Öldürürse beni bu aşk öldürür
Kimsenin zulmüne boyun eğmem de
Öldürürse beni bu aşk öldürür
Kul oldum dilerse ezilem diye
Kökünden kopunca talihin ipi
Sanma ki bir daha yüzüne bakar
Dört koldan sarsa da kar boran tipi
Bu ateş senide beni de yakar
İyisi, sessizce kenarda sınmak
Perişan ederek akıl fendimi
Yıktıkça hainler gönül bendimi
Her gün bir şekilde kendi kendimi
Teselli etmekten bıktım usandım
Daha dün düşlerken inceden arşı
Hiç senden apayrı kalır mıydım hiç
Bilebilseydim ben bilebilseydim
Birazcık kendime birazcık yakın
Görebilseydim ben görebilseydim
Benimde bir zaman dağlarım vardı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!