Bir şehir var karşımda;
Karanlıkta parlayan
Yalancı ışıklarla
Suskunluğumu birleştirdiğim.
Bakışlarımla;
Boş ve loş karanlıklarda
Bir çalının bile;
Var olmak için bir savaşı vardır.
Ayakta kalmak için,
Rüzgarda dalgalanır yıkılmaz...
Rüzgarla ahengle dans eder...
Her esişinde dans şiddetlenir.
Marifetli çılgın,
Utangaç gibi durur.
Rüzgarla yarışmaya kalkar.
Adını duymak ister.
Tarihe yazılmış olarak...
Eski bildiğim sokaklar
Nerde kaldı anılar...
Yeni çıktım özgürlüğe...
Kimse tanımaz,
Sanki yok gibiyim...
Duvarlar arasında;
Bir hırs, bir öfke...
Bir de bakıvermişsin;
Yaptığı kaleleri yıkıvermiş.
Daha dün gibi;
İlk tuğlası gelir aklına insanın...
Ne zor yapmıştı duvarlarını,
İnsanları sevmek lazım.
Nede olsa insanız.
İnsana insanlık yakışır.
Bu da sevgiden geçer.
Nede olsa insan doğduk.
Bazen; uzaktan seni seyretmek
Derinden sessizce seni süzmek...
Sen uyusan bile, orda boylu boyunca uzanmışken;
O kalp benim için attığını bilmek...
Ne hoş bir düşüncedir bir bilsen...
Ve o an haykırmak herkesin herkese söylediğini....
Derdini bilen;
Dermanına koşar...
Yolunu bilen;
Sonunada varır...
İnsan olan;
Hayatını yaşar...
Haydi söyle
O bin bir gece masallarını
Ne de severdim
Sen anlattıkca çoçuklar gibi...
Maasallar masalları anlatırdı...
Ama son masalı ben anlatıcam.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!