Münir Üsküdar Şiirleri - Şair Münir Üsküdar

Dolaşır kaldırımda
Kot pantolonlu kadın
Bir elinde telefon bir elinde sigara
Savurur tehdidi küfrü telefona
Çeker dumanı üfler ona buna

Teknolojiden uzak çocukluğumun
En büyük ödülü ev gezmeleri
Özenle korunan misafir odaları
Oyun belli evcilik.
Anne baba misafir odasına

Parçaladın kalbimi kan içinde kaldı
Kırdın kanadımı kolumu yen içinde kaldı
Öldürdün rüyalarımı kabusları kaldı
Oysa ne güzel hayallerim vardı
Ruhum gökte bedenim yerde kaldı.

Özgürlüğe yelken açtım dedin
Yalnızlığın girdabında
Dönüp durdun senelerce
Beynindeki kavgalarla didiştin
Gece gündüz alt alta üst üste
Çareleri sıraladın kendince

Bana küsüp gitsen de
Sevgisiz diyemezsin
Ne kadar sevdiğimi
Kalbimi bilemezsin
Gözlerime bakanlar

Gözlerinde başlar
Gecenin en derini
Sözlerinde eser
Rüzgarın en serini
Kimse tutmaz dünyada

Gözlerin bana sevgiyle bakar
içime sonsuz mutluluk akar
ellerin tutan elimi yakar
yüreğim heyecanla yerinden çıkar
yeter artık bekletme bekletme beni
bak ömürler geçiyor sarartma teni

Ayrılığı sen istedin
Hiç günahım yok bu gidişte
Ben sevdim mi tam severim
Nasıl deme öyle işte.
Hayallerim umutlarım

Canları olmalı insanın akıllı
Düşünmediklerini düşünebilen
Hayatı çok iyi ezberlemiş
Sana ne diyeceğini bilen
Gülünce delicesine gülen

Beyaz kahve kakao özü
Çiftler onla yapar sözü
Onu tadan dost düşman
Bir kez tattığına pişman
Her çeşidin vardır seveni