Münir Üsküdar Şiirleri - Şair Münir Üsküdar

Önce yıldızlara sonra aya götür
Haydi oralara da hayat getir
Yeşersin yaprağı coşsun toprağı
Nehirler aksın dereler taşsın
Güneş kıskansın sana şaşsın

Sevgili gece herkes uyurken
Uzat kulağını dinle söyleyeceklerimi
Sende de neler vardır kim bilir
Hangi karanlık sokaklarda dolaştın

O kadar çok özledim ki seni
Nerede sana benzeyen birini görsem
Koşup sımsıkı sarılıp ağlamak isterim
Kahrolurum darmadağın olur tüm hislerim
Isıtmaz güneş yüzümü avuçların kadar
Güç kuvvet gurur kokar tüm bedenin

Vaktidir diye olmuş can emekli
İki yaka bir araya gelmemiş
Doğru yapmamış demek ki
İkramiyeyi yatırıp açmış bakkal
Başlayınca market devri

Müebbete mahkum suçlu olmalı bu sanık
Çaldı çarptı Dolandırdı beni
Şikayetçiyim şikayetçiyim hakim bey
Sol yanımı çaldı yeri boş bomboş kaldı
Gösterip o güzel yüzünü hasta etti bitirdi
Yataklara düştüm çare bulamadı doktorlar

Ben beni bilmeden Doğdum
Ben beni Bilmeden
Bilmeden ben oldum

Sulardaki balık gibi

Sil gözünden dünyayı
Bana baksın gözlerin
Söyleme kimseye bir şey
Bana gelsin sözlerin
Silme gözündeki nemi

İyi ki doğmuşun
Çabucak büyümüşün
Okulda ilk gün
Öğrenci olmuşun

Senelerce sustum ben
Kırılmasınlar dedim
Geçiverdi yıllarım
Bitmedi hiç kederim

Ağzının suyu iplik iplik uzayan
Taşlı tarlada rüzgar olup tozuyan
Kendi sazını çalıp havayı bozan
Susup sabrettikçe azdıkça azan