Mülteci ruhlar misali,
Ruhunun sınırına dayandı ruhum.
Esir ya da hür, razıyım.
Canım mevta, canın bengisu…
Duyulur gülün nidası, ta Kâlû Belâ’dan,
Bülbül ise sus pus,
Ey hikmeti sualsiz,
Bülbülü gül, gülü bülbül eden Hûda!
Tufandaki Nuh, kuyudaki Yusuf, hicretteki Muhammed,
Yaraları diline varıncaya kadar sabreden Eyüb’ün aşkına!
Aşkın uçsuz bucaksız çöllerinde beni susuz bırakma.
Merveteyn’de çaresizce çırpınan Hz. Hacer’in,
Umudunu yeşerten,
Zemzemi fışkırtan,
İsmail’i yaşatan Ey Muktedir!
Sırat-ı müstakime…
Alâyy-i illiyyine…
Arştan arza…
Aff-u mağrifetinle,
Rahmetinle,
En Sevgiliye...
Kayıt Tarihi : 20.03.2021 22:10:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
18 Şubat 2021 tarihinde yazıldı.(Regaib Kandili)




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!