Biz Şiiri - Seyran Özcan

Bakışların düşüyor zihnime
Her biri tonlarca ağırlıkta
Zihnim bulanık
Duygularım karmakarışık
Kelimelere düştü toparlamak
Yerli yersiz de olsa
Ya da bağlamından kopuk
Her kelimeye sayısız anlam yüklenmiş
Görünenin dışında
Her harf bir duygunun ağırlığını
Bir ruhun derinliğini taşımakta
Şimdilik şiirlere yüklüyorum
Bizden kelimeler biriktiriyorum
Bir gün anısı kalır, belki de yarası...
Zaman hızla akmakta
Sen erkenden tüketmiş gibisin bir ömrü
Bense geç kalmışım sanki hayata
Sen yoksun, ben kaçak
Göğsümüzdeki güller soldu solacak
Kim bilir bize ne vakit, ne yağacak...
Ne varsa aramızda,
Bilen yok, bildiğini sanan çok...
Kaçmamdan değil, BİZ den kork
Ne kadar yakınsak, o kadar da uzak
Bize gülmek de, ağlamak da yasak
Senden kaçarken
Ne kadar yaklaştığımı bilsen...
Uzun uzun yürüyüşlerim ağlamaktır sana,
En çok da kendime...
Duygularımın kavgalarıyla başa çıkamıyorum
Yolculuklar, bi' de kelimeler tesellim
Senden kaçmanın bahanesi her yolculuk
Vuslat, kelimelerin kağıda aksetmesi
Dedim ya, uzun uzun yürüyorum
Yürümek, doya doya ağlamaktır sanki
Senden kaçarken
Ne kadar yaklaştığımı bilsen...
Her adımda sen,
Senden zaman kalırsa BİZ...