Mühürlü Kapı Şiiri - Efsun Bkr

Sert bir yankı koptu boşlukta, soğuk ve kesin,
Bir anahtar döndü içimde, kırıldı hevesin.
Yüzüme kapanan o kapı, son bakışındı senin,
Sırtını döndüğün yer, benim mezarım artık.

Adımların sokakta ritmik bir veda bestesi,
Uzaklaştıkça eksiliyor ciğerimin nefesi.
Bir adam gidiyor, ardında bir enkaz gölgesi,
Bakakaldığım o eşik, son durağım artık.

Ellerim boşlukta asılı, dokunduğun her yer ayaz,
Sana söyleyemediklerim dilimde simsiyah bir niyaz.
Gittin ya, ne bahar kaldı gönlümde ne beyaz,
Gözlerimin yeşili , hüznün karası artık.

Şimdi bu ev, dört duvar değil, bir dilsiz şahit,
Mutfaktaki iki fincan, kırılmış birer akit.
Sen yollara revan, bende durdu vakit,
Yüreğim, sönmeyen bir yangın yeri artık.