Muharrem Akman Şiirleri - Şair Muharrem ...

Dündü sanki bir hastane odasından
Yuvana dönüşün
Belli belirsiz bakışlarınla dünyayı görüşün
Bu gün tam iki yaşındasın
Üçyüzaltmışbeş günü, iki defa yaşadın
Gülücüklerle geçiyor günün

İlim irfan izine

Soğuk bir terminal bekleme salonunda
Çarçabuk geldi dede oturdu yanlarına

Kendiliğinden biçilir elbise
Esvaplar hazırdır pazencide
Yeşili alı mavisi
Göze nasıl hoş gelecekse
Nasıl nerede ne gerekliyse
Yamacı düzü bayırı ovası

Buram buram yaydığın korkularla
Bir ok hızıyla yayılan kara haberlerden biliriz
Alışıktır,nesilden nesile
Eklenir dededen oğula,oğuldan toruna
Şaşırma,zunutmaz,yanılmaz
Bir güdümlü füzedir sanki,madencinin yüreğine nişanlı

MADEN OCAKLARINA İŞÇİ ALINSIN

Kalın çizgiler ile tarihine bakarak
Karar verilmeli işçi alınırken ocaklara
Bellemeye sormalı fırçalara sormalı

İşin ölmekmiş meğerse

Biz koştururken dünya teleşesi de
Gün gitmeyecek hiç bitmeyecek gibi
Bıraktığımız kapalı kapılar ardında sen
son nefeslerini tüketiyormuşsun zulandaki

Islak kağıdı

O masa alelade bir masa değildi öyle
Çok önemli ağırlığı olan bir masaydı
Büyük yazıhanenin ikinci katında
Yanına ulaşabilmek hele sinirli haliyle..

Her anın yıkım mıydı

Uçurduğu boloncukların
Bir birine çarpmadan
Uçup gitmesiydi önemli olan
Seyrederken hünerini

Bir kırıntı kalmıştır belkide
Bu sokakların birinde
Belli olamaz bulunur
Kıyıda köşede kalmışların birinde
Göz görmez dedigin çıkıverir
Dolaşır kimbilir yeniden

İDLİB ACISI

Ve şimdi alevler arasında toz toprak içinde
Demir yığınları mezar olmuş yutmuş bedenlerinizi