Muharrem Akman Şiirleri - Şair Muharrem ...

Baretim lambam elbisem
Çıkar meydanlara
Adım anılır methim olur yasım tutulur
Atılan nutuklarda
Bir kendime bakarım birde sözlere
Bu yüceltme bu değer bizeyse

UC MART 1992
KOZLU OCAKLARINDA GRUZU FACIASI

Ben seni unuturum kadın hiç görmemiş gibi
Kumral saçını kumral kaşını kahverengi gözünü
Herkes gibi kalır bedenin,gözümde hayal meyal
Bıraktığın insanlığı unutamam bak cemalin gibi

Yarım yüzyılı aşkın yaşanılan acı tatlı onca yılda

Getirin şu dağları aşağılara
Beyaza boyayacağım
Ne kadar ayrı renk varsa üzerinde
Taşı toprağı ağacı odunu yongası
Gölgelerine kadar bir uçtan bir uca
Önce ağaçların en yücelerinden

Üvey evlat olmuşuz Dünya'da

Dip dibe yaşıyorduk geçmiş yıllarda
Kimi kalem, kimi kazma kürek tutarken
Aynıydı! ..damlarımız da, sayatlarımız da
Büyük baş küçük baş hayvanlarımız da

Gün ağarırken uyandı
yüzüne çarptığı soğuk su ile
Kendine ancak gelip
Söken şafağa Şöyle bir baktı
Kahvaltı için koğuştan ayrılıp
Üc kat aşağı indi

Uzaklara

Geç kalmış bir rüyanın ortasında
geçmişti zaman durağana
Kara kömürün isine tozuna

UZAR GİDER

Baslar film şeridi gibi
Takılmaz olduğu yerde
Aynı yer aynı mekan aynı bardak
Çayın tadı tuzu bile çıkmış izine

Unuttuk


Yövmiye hesabına değil ki takvimleri saysak
Kuru katık almadan da gidilirdi kara yerlere

Unuttuk mu

Kaana bulanmış dı sayfalar
Mürekkep hep kırmızı
Mesken tuttu hafızamızı
Cellat,hırsız,zalim,göçler,açlar