Muharrem Akman Şiirleri - Şair Muharrem ...

Çobanım ben
Dünyanın tüm dertlerini topladım
Ve yaşamın orta yerinde
Yıkılıp kaldım
Ak düştü gönlüme
Bir küs oldum feleğe her şeye

Canların can kulağıyla
Seni dinliyordu
Olmaz demiştin ya
Bu kadarda fazla
Güneşsiz aysız yerlerden
Bu kömür bin Bir emekle

Aklıma düştün bir kere
Gözlerim seni görmeli
Uzağı yakını fark etmez
Sesini duymalıyım
Titremeli elim ayağım
Bir cümleyi bir çırpıda söyleyemeyip

Dağlık yamaç köylüklerden kopup
Birer birer geldiniz
Kimi jandarma zoru ile
Bazen de kendiniz geldiniz seve seve
Yıllarca kazma ile kürek ile dans ettiniz
Yerin derinliklerinde

Unuttuğun bir şeyler var
Gittiysen hepten gidemedinya
Gülüşünü resmettim astım duvarıma
Bakıp avunurum arasırsa
Dedem diye çağırdığın sesin
Kafanı bir oyana bir buyana eğişin

Gider birden yeşilin büyüleyici güzelliği
Karadenizin alımlı mavisi üzerinden
Kararır renkler gözünde yavaş yavaş
Düşerse aklına göçükler gruzalar ölümler

Seyretmeye değer olsa bile baktığın yerler

Vakti zamanı geldiğinde
Hazıredır tarlanın mahsulu
Sararır buğday başakları
Olgunlaşır mısır koçanları
Ne bir kayıt ne bir alfabe
Yıldonümü hıdrellez

Sürgülü kapılar her açıldığında
Asırlara bedel zaman bitmiştir artık
Pür dikkat dinlenir hekimin sözleri
İçerideki canlardan haber alınır
Bu bekleyişlerle birlikte
Karışır hüzünler birbirine

Analar bazen geride kalır
Göğüsleyebilmek için acıları
Dimdik ayakta sanırsın
Uğurlarken sonsuzluğa oğullarını
Kırış kırış olmuş yüzleri ile
Mağrur mağdur bakışlarıyla

Bu 28/12/2000
Ramazan bayramı yoklamasıdır
Bu hanelerin sönmüşlüğünün aynasıdır.
Baştan saydım bir iki üç hane boş
Dördüncü beşinci hane yanmış.
Yerlerinden bile eser yok