Bir zamanlar bu virane evde hayat vardı
Sandık içinde eşyalar, duvarda bir gaz lambası
Büyüktür bu evin anısı
Süt tenceresi, küpleri
Yaşanılan evler ömür gibi mazi olur
Yüreğim gibi yıkık dökük harabe olur
Yağmurlar kesilmiş ,
Sular azalmış
Kaynaklar bitmiş
Ağaçlar sararmaya
Otlar kurumaya
Çiçekler buruşmaya
Bu gece Halil-ür rahman’da
Cemreler düşerken yine hazan vurdu
Hazan bize her mevsim yakışıyor
Yüreği olanların yoldaşıdır hüzün ...
Yoruldum artık herşeyden ...
Adımız YUSUF
arkadan yırtılmıştır hep gömleğimiz.
Arkadan yırtılmış gömlek Yusufların masumiyetidir
Hamdolsun.
Allahım
bizi Gömleği önden yırtılanlardan eyleme.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!