Çeşm-i ahusunun bakışları
Parmak uçlarında yürü evlat; aşk uyanmasın,
Puslu cam kenarında bir telakki misali,
Harab-ı guşesinde tozlanmış umutlara dolmasın,
Aşk dediğin öyle kuru kuru gitmez, ekmeğini bir çay ile ıslasın.
Şafak kaç bre deli!!
Her gece düşlerimde sen, gözlerimde sel
Vazgeçmem bu sevdadan sonu olsa da ecel
Yüreğimdeki bu dinmez fırtına hep sana doğru eser
Bin diyar gezdim de görmedim senin gibisini ey nazlı güzel.
Duvar manzaralı penceremden esen yalnızlık
Tembellik eden öksüz mürekkebimi okşuyor
Semadan yanaklarına süzülen yaşlar
Nekahet misali boşluk uyandırıyor...
Yaprak döküyorum yeni bir bahara,
Dört köşeli beyaz bir masa eşliğinde
Gözlerimle işliyorum bu günahı
Gökteki yıldızlara mı yerdeki toprağa mı
geceye mi gündüze mi
Kime soracağım seni?
Ey Yüce RÂHMAN
Söyle bana, nedir derdime derman,
Hatm-i enfes eden bir letafet karşısında,
Yıkıldı yüreğimdeki cümle hanüman.
Yek vuslatım lamise etmektir tenine,
Bazen kendi ruhunun derinliklerinde kaybolur insan.
Yalnızlık tüm ışıkları söndürür.
Önünü göremeyen insanoğlu en ufak engele dahi takılıp düşer.
Kimi beyaz atlısını bekler , kimi dimdik yoluna devam eder.
Kimi hiç çıkmaz o yola , korkar belki canından , yenilip tekrar başa sarmaktan, olmayacak yarınlardan
Ve ben hiç çıkamadım bu labirentten.
Lebinden, yüreğime süzülen busen
Mest eyliyor bi-tab gönlümü
Melaiket misali semadan inen
Yarin zihnime attığı kördüğümü...
Geldi kadınım, bu gecede kıralım iki sevdanın belini,
Yine başını koy dizlerime, tenimde hissedeyim nefesini,
Günahlar bile kıskansın ikimizi,
Yalnızlıktan boşansın ruhumuz, cennetten kovulan melek misali...
Teselli aramış meğer bende
Hani su aka aka delerdi taşı, toprağı
Bir gıdım bile ıslanmamış kalbi
Şayet güçlü şemsiyedir kibrin nefesi
Bu saatten sonra başkası olsun yoluna bende
Gözlerinin içine çökmüş eski bir şehir var,
Her sokağı aşk kokani
Duvarlarında susmuş yüzler, gözlerinde bahar,
Gamzelerin yüreğimi alıkoyan,
Gecenin koynunda yolunu yitiren bir çocuk gibi,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!