Bile Bile Lades Şiiri - Muhammed Onur Yakut

Yaprak döküyorum yeni bir bahara,
Dört köşeli beyaz bir masa eşliğinde
Gözlerimle işliyorum bu günahı
Gökteki yıldızlara mı yerdeki toprağa mı
geceye mi gündüze mi
Kime soracağım seni?
Bilmeden yürüyorum öylece
Belki bir köşebaşında denk düşeriz diye
Aynı duvar şahitlik eder toy sevişmelerimize
Belki yeniden takılır ayaklarımız
Eski haviyemize başaşağı çakılırız yine
Ateş ve su gibiyiz ikimiz
Belki gözlerin ateşimi boğar
Dalgaların yalnızlığıma yakalanır
Yol veririz sahipsiz gemilere
Birkaç kopuk yelkenle
Peşisıra sereriz göğü üstümüze bir kilimmişçesine
Yararız ceyhanları
Gözyaşlarımızı güverteden dökermişçesine
Pembe ufuklar yol gösterir bize
Belki bitmez öylece git demeden
Geliriz ömrümüz tükenirmişçesine
kendimize, birbirimize
Yıldızlar boşanırken tenimizden
Vedalaşırız sahte gülücüklerle
Son kez buluşur dudaklarımız
Tanıdık kıvrımların verdiği güven hissiyle...