Muallim Ayhan Bingöl Şiirleri - Şair Mua ...

Geceleri çıkar gider sana ruhum
Yanında gezinir dolanır dururum
Sanma ben rahatça uykular uyurum
Hasretten hep ateş yalanır dururum
Uyanırken olmaz koynumda bir güneş
Ruhum döner geri solur alev ateş

Uyanınca dertler benimle uyanır
Yine bilinen yolu tutar giderim
Hasret boğazıma gelir dayanır
Gerisi geriye yutar giderim

Üşür yusufçuklar ıslak dallarda

Rüzgarlara yoldaş olan
Bulutlara kardaş olan
Dervişlere sırdaş olan
Dağların şahı Erciyes

Baharlarda kekik kokan

Bu ne zalim rüzgar esti de esti
Önüne kattı da savurdu çöle
Hayat ümidimi kesti de kesti
Oysaki muhtaçtım tatlı bir dile

Bu çölün ateşi kavurdu beni

Makyaj ile boya çıktı çıkalı,
Kendi yüzümüz de el oldu bize.
Diziler zihnimiz yıktı yıkalı,
Kendi sözümüz de el oldu bize.

Menfaat girince bozuk aralar

ne deniz suya ne
toprak ölüye doyar
ne sevenin acısını
sevilen duyar
.....

öldü mü bütün ebabil kuşları
neden zalimlerin üstüne atmıyor
yarabbi taşları

Bir gemi yaklaştı limana
Eski aşkları aldı gitti
Şehvet meyil etti lisana
Edebiyat ve şiir bitti

İnsanlığın ekseni kaymış
Ben doğduğum çağda
Merhamet yılan dilinde
Şefkat akrep elinde

İyilikler göğe serpilmiş

Dedim
Arınsın, dedim,
Şu kirli yürekler,
Ben de yazdım.
Dualı şiirler.