Monet'in Sarı Çiçekleri

bayramda erkenden kalkıp
beyaz sirke ve arap sabunu ile
yerleri siliyorum
eski sabahların kokusunda
bir çocuk uyanıyor

ananemin yeleğinin iç cebinden çıkan
bozuk para kesesini
iğne oyalı gezmelik ipek mendilini
vitrinimde saklıyorum
öksüz eşyalar camın arkasından gülümsüyor

yetmiş yıllık ibrikten akan su
eski bakır semaverde demleniyor
girişteki duvarda her gün
Monet’in sarı çiçekleri açıyor

güllerle konuşurken buluyorum kendimi
bu sabah hepsini koklayıp, başlarını okşadım
yeni açmış iki nar çiçeği
eski yün halımın rengine boyanmış

ters kapattığım fincanlar
bir şarkının nakaratında soğuyor
dün kabaran yüreğimi
baş parmağımla dağıttım

tabaktaki desende örgü filler oynuyor
bir tas sütün içine
annem bayat ekmek doğruyor

bir kadın
ellerinde soğan kokusu
annesine benziyor