Mızrak Şiiri - Müyesser Doğan

Düştü çiğ sürüsü toprağa,
gül dalı kuru otlara eğildi.
Kırk yıl çırpınmış bir öfkenin kucağında bir oğlan...
Bir oğlan, bir deli öfke doğurdu.
Hatırlar mısın son kelimendeki Azrail mızrağını?
Bak... Deniz, Garip ve Mavi de öldü.
Eceli de öldüren bir ecel sızıyor Temmuz'un on birine.
Yıldızlar, gecenin karanlığına pusula çizmiş.
Dikenli yol kenarında, ışıksız ölü bir güneş doğurmuş bir kız çocuğu.
Diz kapaklarımdaki çocukluğumun yaralarını yeniden çizen kim?
Kıvrak bir kan lekesi yürümüş gözlerimin akına.
Beyaz tenimde mor dağların gölgesini görüyorum.
Çığlığıma sığınmış mahrem bir ağıt...
Duyuyor musun?
Bu sesler benim mi?
Ağlama...
Merhamet terk etti seni.
Yitik bir baba ocağında gözlerim mi doldu?
Ağlama,
Deniz, Garip ve Mavi de öldü