Düştü çiğ sürüsü toprağa,
gül dalı kuru otlara eğildi.
Kırk yıl çırpınmış bir öfkenin kucağında bir oğlan...
Bir oğlan, bir deli öfke doğurdu.
Hatırlar mısın son kelimendeki Azrail mızrağını?
Bak... Deniz, Garip ve Mavi de öldü.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Ne güzel demişsiniz
beğeni ile okudum
dilinize sağlık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta