Belki hiç bilmeyeceksin ne denli çok sevildiğini ve sana hiç söylenmeyecek… Gün gelecek bir başına kaldığında; hiç ummadığın bir anda bir köşede bulup okuyacaksın nasıl sevildiğini ve uğruna nelerden vazgeçilebileceğini… Sen sol yanım değilsin, sen sol yanımın içisin ve bunu asla bilmeyeceksin… Sen içimde büyüttüğüm yangın çiçeğim, huzurum, yalnızlığım, beni anlayanım ama kendimi sana anlatamadığımsın… Canımın güzeli dediğim, canımın delisi diye cevap aldığımsın… Sen üşüme oralarda; ben senin yerinede üşürüm buralarda… Seni sarıp sarmalar ısıtırım bir gülüşüne, varsın sen içinde büyütmemiş ve beni görmemiş olsan bile… O denli büyük, o denli delice sevilmişliğinle…
Sen Deniz Feneri
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları
Devamını Oku
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta