Yaşamak isteyip de yaşayamadıklarınızdır sizi hayattan uzaklaştıran. İçinizde büyüyen özlemleriniz ve gerçeğe dönüşmesi zor gözüken hayalleriniz. En son kimi sevmiştiniz? Siz kimden gitmiştiniz yâda size kim gelmişti. İçi dolu sorular ve bir o kadar içi boş hayata bakışlarınız. Sahi biz kimdik ve neyi eksik bırakmıştık tamamlanmazlığıyla... Şimdi yarım yaşıyoruz ve yarım seviyoruz. Bütün olmayı istedikçe, bölünüyoruz kendi içselliğimizle... Oysa bir bütün olmayı seçmiştik, yarım kalacağımızı hiç hesaba katmadan...
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta