Minnet Borcuyla Doldum Şiiri - Figen Güler

DOLDUM

Bir sabahın sanki alnına yazılı,
Adınla uyandım ben içime kazılı.
Dünya kalbimin eşiğinde misali,
Durdu sandım, usul usul sanki.

Kalbim bazen ağır bir kapıydı,
Bazen zor açılan bir yapıydı.
Sen anahtar değil, sabır oldun,
İçime minnet borcuyla doldun.

Düz yürümeye koca bir ömür,
Çalıştım umudum olmasın kömür.
Eğer bir gün benim nefesim,
Birinin içini titretiyorsa sesim,

Bil ki senden kalma bir yankıdır,
Yaşadım dediğim şey biraz sanrıdır
Eğer bir gün susuşum, inan benim,
Bir yarayı kanatmıyorsa ben şenim.