Ben aşkı ilk haliyle severim,
Sende ki haliyle.
Hani şu yıpratmadığın,
Kirletmediğin haliyle.
Ben aşkı başka severim,
Oda beni sever,
Şimdi tam inadına çiçek açma zamanı,
Şöyle karları aralaya aralaya,
Üstünden ata ata kırgınlıkları.
Soğuğa, ayaza aldırmadan hemde
İnadına çiçekleneceksin umuda.
Çiğdem olmalı, kardelen olmalı
İnsanın insanla sınavı var.
Bir kanlı gömlek,
Hatıra kalacak.
Birde şarapnel parçaları.
Kiminin kolunda,
Kiminin bacağında,
İnanmıştım bir aşkın
Zamanında ötesinde var olabileceğine,
Olabilirdi,
Güneş gibi ortadaydı herşey,
Gece gibi saklıydı bi taraftan...
Ay gibi bakir,
Zaman zaman etmiyorum inkar kendimi unuttuğumu,
Yorulduğumu nefes nefese kalana kadar.
Kendi canımı yaktığımı hiç sebepsiz,
Koşturmak istediklerime diz çöküp kalakaldığımı,
Heyhatlar çektiğimi.
Boynumun kökünde,
Birisi kadın mı dedi?
Sahi o neydi?
Çünkü toplum,
Hala karar veremedi.
Kadına kimlik yüklemeye.
Ben bahar şiiri yazmak istiyorum,
Yine en büyük derdimiz erken gelen kış olsun,
Kafamızdan aşağı dökülen sonbahar yaprakları olsun.
Olsun yine azıcık maç kavgamız,
Arada siyaset parçalayalım hatta,
Yemeğin tuzu,
Baksana sonbahar yapraklarına
İnsanlar gibi,
Kimi erkenden sararıp düşüyor dalından,
Kimi kızarıyor durduğu yerde öfkesi, kini,acısı içine birikiyor,
Kimi de inadına yeşil, inadına vazgeçmiyor dalından.
Yaşıyor bir şekilde.
İnsanlıktan ölmedik çok şükür
Belki bir elimiz yağda öbürüsü balda olmadı,
Ufak tefek eksiklerimiz de oldu.
Yine de insanlıktan ölmedikte insaniyetsizlikten ölürüz...
İnsan yanlarımızı birkaç kez yoklayalım günde
Sabah, öğle, akşam... İkindi, gece...
Hey deniz!
Hey su ve tuzdan ibaret olgu.
Hey hayata anlam ve tat katan,
Söyle dalgasız yaşanır mı?
Sende su var,
Tuzda var,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!