Mine Yılmaz Sevinç Şiirleri - Şair Mine ...

Madem okunuyor hayde yazalım diye yazılmıyor hiçbir şiir,
Herbir şiir birşeylere gebedir,
Doğumu bekleyen bir sancıdır,
Önceki mevsimlerinin sorgusudur ömründe...

Madem sevildi hayde yazalım diye yazılmıyor hiçbir şiir,

"Başımı omzuna yaslayabilir miyim? "dedim
"Evet." dedi.
"Yüreğimi yüreğine yaslayabilir miyim? "dedim.
"Hay hay." dedi.
Öyle bi rahatlamışım
Bitmişti bütün savaşım...

Sabah sabah deme
Sabah sabahta düşüverir insanın aşk içine
Hatta karga bokunu yemeden
Ta ufukta beklediğiniz güneş tepenin ardından görünür görünmez
Çiğdemler inatla başını toprağın üstüne çıkarır çıkarmaz
Kuşlar henüz tünüyorken dallara

Sardunyaları rastık çekerken gördüm rüyamda,
Hayra yormalıymışım.
En güzel hayrımdın,
Sana yordum.

Mine Yılmaz Sevinç

Ne kötü şey şu terkedilmek
En sevdiklerin tarafından
Gittin ya sen
Hiç Hayr/etmedin biliyorsun değil mi
Bayram bayram
Fotoğrafını görmek nasıl

Adı hazandı,
Yüreğimin acısıydı,
Ruhumun sızısıydı,
Beynimin tahakkümüydü o.....

Belki yaprak dökersem,

Sar sar şu bedenimi kurumuş yapraklarla,
Hazan ben olayım,
Söyle kışa, "gelemiyor" de.
Sarılayım öyle doya doya,
Ellerimde çıtırdasın bazıları,
Yağmur olsun içim,

Sararacak şimdi herşey
Seninle birlikte.
Biz buna Eylül diyoruz gülüm.
Yaprakla ağacın birbirinden usanması.
Bir yorgunluğun
Verip sırtını toprağa,

Sararacak şimdi herşey
Seninle birlikte.
Biz buna Eylül diyoruz gülüm.
Yaprakla ağacın birbirinden usanması.
Bir yorgunluğun
Verip sırtını toprağa,

Olduk olduğumuz kadar,
Haziran ortasında ki bir ağaçta herhangi bir yemiş kadar olduk,
Dalımızdan düştük belki,
Kimse bilmeden.
Umutlarımız
Yeniden tohuma kesilmek için düşer toprağa.