Dut ağacında bülbül olmuşsam
kimene?
Şarkıların bini bin para,
Bir geceye, bir gündüze söylemişsem kimene.
Ben böyleyim,
Kondum mu bir ağaca?
"Ve pi sayısını buldum"
Diyordu
Anlamsızca.
Yani bulunmuş,
Keşfedilmiş bir şeyi,
Yeniden, yeniden
Kızsan kızamıyorsun
Yani şöyle hakkıyla sövemiyorsun,
İçin gitse de dövemiyorsun,
Deli gibi sevmek istesen de sevemiyorsun,
Gözlerimin önünden gitmiyorsun,
Sen nasıl birşeysin ki,
"Sen misin buranın delisi derler bana?"
"He babam benim buraların delisi.
Benim bir insan seveni,
Benim dosta gönül vereni.
Sen nerenin nesisin?"
Bu şehir seninle güzelmiş,
Anlamı yokmuş,
O doğa harikası ormanların,
Gürbüz akan derelerin...
Dalgaları keyfe kedermiş denizin,
Meydanlar,
Gel,
Gelmeyen bütün sevinçlerim adına,
Unutulmuş viran gençliğim hatırına,
İçimde yanıp tutuşan,bir türlü sönmeyen aşka dair bütün duygularım adına gel...
Gel,
Ne bir derdimi bilirsiniz,
Ne sorarsınız,
Hoş, sorsanız da söyleyemem ki...
Ne ağladığımı görürsünüz,
Ne karalar bağladığımı...
Sahi siz kimsiniz?
Ya bu şehir çok küçük,
Ya ben çok büyüdüm bugün.
Büyüdüm ya
o kadar büyüdüm ki.
Uçurtma gördüm ebemkuşağı renginde,
İşte onun kuyruğundan bile
Öyle büyük bir sensizlik var ki içimde,
Bilmiyorum sesinin tınısı nasıldı?
Tenin nemli miydi?
Gözlerin buğulu muydu?
Sahi gözlerin ne renkti senin?
Gerçi önemi var mı?
Kendi gölgem büyüktür benim
Çok büyük.
Birkaç yüzbin kuşun dinleneceği kadar,
Birkaç yüzbin umutlu çiçeğin ve kelebeğin nefes alacağı kadar.
Sedir ağacı gibi uzun soluklu,
Fesleğen kokusu gibi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!