Mine Özdemirtaş Şiirleri - Şair Mine Özd ...

Bir Yaş daha kurudu
rüzgarlı bayırlarda ki gezinişte.

Her irtifa kaydedişin ardından gelen
kaçınılmaz düşüşte
mor halkalar giyinen hüzüne

sanma ki,
sen yoksan;
yüreğim çekekte
hurdaya çıkarılır.
ve yok fiyatına satılır.
Gün ola harman döne

Uymuyor tariflerime
zorlanarak verdikleriniz

durmadan kanıyor
damarların şahında
derin bir kesik

Düşle gerçek hep iç içe…nasıl sevda bilmiyorum
Barut sende…ateş bende…üflemekle sönmüyorum.
Ayrılığın yükü ağır…yüreğimde zincirlerin...
Bir NÜ masal gece boyu…Bana senden daha yakın.
Gün doğarken penceremde…Hasretini sevmiyorum...
Barut sende…Ateş bende…Üflesen de sönmüyorum

yine kanat indiriyor imbat akşamı yalayarak
sen geliyorsun aklıma, serin nefesin geliyor
ve gittikçe büyüyor tarih atlayarak
adınla başlayan o bir inçlik çatlak
.....
...

Hiçbir şey istenmedi.
Verilebileceklerin en azının ötesinde.
Ama yine de
Dama çizgilerinde satranç, hiç bitmedi.
Hiç bitmedi
Kız tavlası iskambillerde.

aynaya bir bak.....
çiğliğinden soyunarak.

ne görüyorsun?

çok mu incindin

Güle Güle otur. Yerleştin Yuvana.
“Bazı şey’leri anlatmak “ anlamaktan daha zordur. Bilirim.
Sen anlatamıyorsun ama; Ben anladım. Tasalanma.
O Eve girdiğine göre eşyaların,
Demek ki; artık orada kalacak.

Salt çoğunluğu sağlamasa da ellerimiz
dönüş biletini yitirmiş kim bilir kaç kişiyiz?
Keyfinin kahyasıydı ya yüreklerimiz
çıkarıp aldık aşkı göz bebeklerimizden
Onun yerini doldurur sandık
yorgan altına gizlediklerimiz.

Tam da şanımıza uygun
bize biçilmişti rollerimiz

yedik, içtik, seviştik
rollerimizdi alkışlanan
sahnede ki biz değildik.