Bir sen vardın;
gecenin kendine inandığı saatlerde,
yıldızların göğe değil,
senin yüzüne yakıştığını düşündüren.
Bir sen vardın;
bakınca insanın içindeki kalabalığı susturan.
Öyle ki,
Yağmurlar içinden ıslandım geldim
Bir kuru değneye yaslandım geldim
Sıcacık çorbana muhtacım inan
Ölümlerden geçtim uslandım geldim
Üşüdü ellerim üşüdü kalbim
Devamını Oku
Bir kuru değneye yaslandım geldim
Sıcacık çorbana muhtacım inan
Ölümlerden geçtim uslandım geldim
Üşüdü ellerim üşüdü kalbim




Bu şiir, bir insanın gidişinden çok, geride bıraktığı boşluğun hikâyesi. Her dizesi özlemle yoğrulmuş, her benzetmesi kalbe dokunuyor. Özellikle ‘Hayranlık, sevginin diz çökmüş hâlidir.’ sözü, şiirin ruhunu tek başına taşıyacak kadar güçlü. Hüzünlü, zarif ve unutulması zor bir eser.
Herkes ömründe bir kere Mina olmayı hayal etmiştir bence.
Ne güzel böyle sevebilenlere, duygularınıza sağlık.
Ne şanslı imiş Mina, kaleminize sağlık hayranlıkla okudum.
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta