Bir sen vardın;
gecenin kendine inandığı saatlerde,
yıldızların göğe değil,
senin yüzüne yakıştığını düşündüren.
Bir sen vardın;
bakınca insanın içindeki kalabalığı susturan.
Öyle ki,
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir, bir insanın gidişinden çok, geride bıraktığı boşluğun hikâyesi. Her dizesi özlemle yoğrulmuş, her benzetmesi kalbe dokunuyor. Özellikle ‘Hayranlık, sevginin diz çökmüş hâlidir.’ sözü, şiirin ruhunu tek başına taşıyacak kadar güçlü. Hüzünlü, zarif ve unutulması zor bir eser.
Herkes ömründe bir kere Mina olmayı hayal etmiştir bence.
Ne güzel böyle sevebilenlere, duygularınıza sağlık.
Ne şanslı imiş Mina, kaleminize sağlık hayranlıkla okudum.
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta