Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Canımıza kast ettiler malımızı gasp ettiler
Neslimizi hapsettiler acımasız bu zalimler

Karıştırıp aklımızı suçlu sayıp haklımızı
Dini kisve şeklimizi, tartışıyor şu alimler

Kaldırıma çıkıp durdum
Sokakta bir işçi gördüm
Selam verdim hatır sordum
Dedi sorma, ah arkadaş

Belediye belediye

Yüreğimde deprem olur
Of çektiçe, vah dedikçe
Gönül gözüm ibrem olur
Of çektikçe, vah dedikçe

Haykırmamdan yanar dağlar

Bunca dert bunca gam hüzün üstüne
Buluştuk sonunda Of diye diye
Süründük çok zaman yüzün üstüne
Gülüştük sonunda Of diye diye

Bir şimşek misali gelip de geçti

Ne diye yaşarım ne diye varım?
Nedir insanlığa yararım, kârım?
Bir şey beceremem, hem günahkarım

Yokladım kendimi kafamı yordum
Sorulara cevap bulamıyordum

Salıverip uçsun artık
Konar bir gün merak etme
Kanatların açsın artık
Döner bir gün merak etme

Uçamaz ki yol bulmadan

Hiç mi kalmadı sende sevdamızdan bir eser
Unuttun mu attın mı sildin mi yüreğinden
Kızgındın son zamanlar sevenler bile küser
Hasretimi tattın mı bildin mi yüreğinden

Hatırla sahilleri, o uçan martıları

Uyardık uyardık dinlemediler
Ezeli düşmanlar, azdı yuh olsun
Ne kadar söyledik tınlamadılar
Fransa bizleri üzdü yuh olsun....................Mikdat Bal

Hem erkek konuştu, hem de karısı

Öyle bir duygu ki sardı bedeni
Rahattan bir eser kalmadı anam!
Gözlerim yaşardı yokken nedeni
Bir daha uykuya dalmadı anam!

Oyana buyana dönüş başladı

Bir de demokrat’ım demesi var ya
Öyle demokrat’ın yüzüne tükür
Anlamıyor cahil kafası dar ya
Boyu bosu batsın özüne tükür

Kıblesi kemiktir atana koşar