Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Kaldırıma çıkıp durdum
Sokakta bir işçi gördüm
Selam verdim hatır sordum
Dedi sorma, ah arkadaş

Belediye belediye

Hoca vaaz eder, cemaat dinler
Derken soru gelir, bir oturandan
‘Neden perişandır bütün Müminler? ’
Herkes üzülmüştü, soru sorandan

Bir müddet sessizlik havası esti

Unuttuysan eğer, verdiğin sözü
Arkama bakmadan döner giderim
Yanlış bende derim bağrımda sızı
Kimseyi yakmadan yanar giderim

Sevmezsen aşkıma etme hakaret

Yoluna canımı vermeye hazır
Yeter ki batmasın, can feda olsun
Kefensiz toprağa girmeye hazır
Başkası yatmasın can feda olsun

Sende neşet ettik sende kalalım

Gurbet kervanında hasret yükümü
Atıp gelemedim eziyor hasret!
Zincir halga halga, ağır takı’mı
Satıp gelemedim büzüyor hasret!

Müebbet sorunlar vermez vizemi

Duygularım dillendiler
Elim bana yaz söyledi
Ezberlendi bellendiler
Telim bana saz söyledi

Yazdıklarım okununca

Askerlik hayatımdan bir sayfa anlatayım
Beyaz sayfa üstüne kalemi oynatayım

Elli dörd'e iki'ler bizi asker ettiler
Dağıtım sonrasında birer meslek verdiler

Bıraktığın yerde, bekledim durdum
Gelmedin vefasız, aşkolsun sana!
Derdini derdime ekledim durdum
Bilmedin vefasız, aşkolsun sana!

Yel estikçe tenim yosun bağladı

İçip de zil zurna sarhoş olunca
Kendinden geçiyor sanal sapıklar!
Kendi gibi bir kaç kelek bulunca
Bir kurban seçiyor sanal sapıklar!

Onun gibileri ona ulanır

İçimi ısıtıyor ela gözün yay kaşın
Ger yayını vur beni öl de ben de öleyim
Benzindir ateşime akan her damla yaşın
Göz yaşların yer beni sil de ben de sileyim

Kanatlarım kırıldı yoruldum düşüyorum