Meziyet Ak Şiirleri - Şair Meziyet Ak

Çıktım bir yer aramaya hayaller bahçesinde,
Söz dinlemez yüreğimi bulamadım bir yerde.
Renk renk açılmış gülleri dost gördüm bülbüllerle,
Kelebekler masumluğa kanat çırpar sevgiyle.

O güzelim çiçekleri ruh verir o güllere,

Hayat dört perdelik bir tiyatro sahnesidir,
Birinci perdede ağlayan bir çocuk seyredilir.
O çocuk sütten çok sevgilerle beslenir,
Gördüğü sevginin derecesiyle o çocuk beslenir.

Başlar gençlik denilen pembe düşler devresi,

Eğer fırsat bulursanız gözbebeklerim,
Gözyaşları akıtmaktan çekinmeyiniz.
Taşlaşmış kalpleri iki damla yaş,
Söyleyin biraz yumuşatır mı dersiniz.

Kaya gibi sert kalbimin kapılarını,

Gün doğdu güneş açtı,
Çevreye huzur saçtı.
Her bir gelen gün var ya,
Mutluluk olur derya.

Gönlümüzde yaratın,

Güzelsin İzmir'im seni severim,
Sevgiyle gönüllere hoşgeldin derim.
Bağrında gezinen tüm gönüllere,
Sahip çıkın eşsiz güzelliklere.

İzmir'im Ege'nin gözbebeğisin,

savaşlara kırgınım katliama son verin,
Yetmezmiydi toprağın çalmaya çalışırsın.
Yakıp canlar girdiğin hak değildir aldığın,
Barış dostluk dururken affedilmez yaptığın.

Böyle acımasızlık bu hainlikler neden,

Sana olan aşkımı bırakıyorum terkediyorum bir tanem seni,
Seninle beraberliği istemiyorum sana bırakıyorum senin sevgini.
Gün ışığı vurdu gönlüme görmek isterken gözlerini,
Gözüm kulağım açıldı duyuyorum artık benden kaçan sesini!

Sabrım kalmadı yıllarca aradım sordum hayalini,

Gözlerimde hapsettim anıların resmini,
Sayıkladım yıllarca mutluluğun ismini.
Bana geçit vermedi hatıralar saklandı,
Gözyaşlarım yalnızca haksızlığa ağladı.

Dalgalarda köpükler bir yol çizer limandan,

Hayatı benzetebilirmiyiz bir bacaya,
İçinde yanan ateşin dumanı karartır onu.
Haksızlık edenler bizi duysun diyorsanda,
Duyurma şeklin yanlış düşünmezsin sonunu.

Kızmak mı gerek acımak mı gerek siz gibilere,

Kader gülecek diyorlar bekle zamanı,
Hangi zaman arkadaşım geçtik hazanı.
Görecek kaç gün kaldı ki gün bekliyoruz,
Güzel günler görmek için tükeniyoruz.

Şans kapısını yıllarca zorladım durdum,