Kırılmasın hiç bir gönül yaşamda,
Umut dersin karanlıklar akşamda.
Yıldızlarsa göz kırpsınlar durmdan,
Yakamozlar uykusuna dalmadan.
Işıltılar denizde hep raks etsin,
Burcu burcu tütüyor mis gibi kokuları,
Gönüllerde ruh bulur mest eder aşıkları.
Masumdur çocuk gibi sevdaya göz kırparlar,
Narin kelebeklerle umudu paylaşırlar.
Kır çiçeği gönlümün yok eder hep hüznünü,
Yaş geldi elliye ölüm tüketti,
Yaşamda görecek kaç senem kaldı.
Gün görmedem günler bak geçiverdi,
Işıklar hep söndü benzim sarardı.
Gelecek hayali seneler sürdü,
Kalbimdeki umutla koşarım hayallere,
Sessizlikte seslerle seslenirim ne çare.
Çığlıkları göndünmü içinde bir yerlere,
Gözlerimdeki yaşla yüreğim pare pare.
Duymasanda sesimi gönlümün sevda teli,
Kalbimin penceresi açılırken kapanır,
Neşe filizlenir hep mutluluklar yol alır.
Güvercin kanadında sevdalara uzanır,
Gönlün teli titreşir dostluklarda yer alır.
Keder gelir yanıma yaptığından utanır,
Kalp bir kuştur daldan dala,
Uçar gider sende anla.
Tutsak etme onu asla,
Mutlu olur o bir aşkta.
O kalp bir söz söyler sana,
Kuş olup uçmak isterken,gönül kalp kafesinden,
Gönül kaybetmemelidir, kendi özünden,
Kulak verin ne söylüyor, tatlı sesinden,
Çok güzel nameler çıkar,güzel sözünden.
Yürekten dinle dünyayı, içerin coşar,
Camlar parçalanıp,serpilmiş sanki,
Acıyan biçare,gamlı gönlüme,
Nedir acımasız,oalylar var ki!
Feryat ederek hep,sorar içime.
Dünyayı yok ediş,kahreder beni,
Doldum taştım gönlüm coştu,
Anladım ki her şey boştu,
Hep dostluklar bir yalanmış,
Ardında bir amaç varmış.
Ben de çekilip dünyama,
yenilendi kıyılar Karşıyaka canlandı,
Seni gezip görenler daha bir duygulandı.
Grubunun görkemi gönülleri mest etti,
Yakamozlar kıyıda hüzünleri yok etti.
Karşıyaka'dan vapur sirenleri çalarken,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!