Mevsimsiz Şiiri - Yücel Özkü

MEVSİMSİZ
Temmuz geçer, içim üşür.
Güneş eşiğime uğramaz.
Bir kuş geçer mavi gökten;
Akşam ardında kalır.

Zemheri sessizce iner;
Suskunluğum, küllenmeyen bir kor.
Gece omzuma sessizlik bırakır,
Yıldızlar iner içime.

Bahar dokunur dallarıma;
Tomurcuk içinde kalır.
Çiçekler usulca açarken,
Hasret kök salar kalbime.

Ne yaz bana yaz olur,
Ne kış siler izini.
Ben, mevsimsiz bir dalda,
Açılmamış bir tomurcuk.

YÜCEL ÖZKÜ
25 Temmuz 2026/19:22