Sana sığındım çalacak kapım yok
Gönlüm öyle çok üşümekte
Uzattım ellerimi sana şiirim
Hadi bir mısra söyle
Muktedir değilim bana hükmetmeye
Yürüdüm hep yürüdüm
Belleri aşamadım
Ya zindanlardaydım ya da gerçekten kördüm
Aklımdan taşamadım
El gibi yaşamadım
Ey gönül eğer ben de senle yaşıt olsaydım
Şiirler esininden böyle uzak olmazdım
O zaman sevgiliyle
Elele vererek biz engelleri aşardık
Evde değilim bu akşam kendimde de olmasam
Yürüsem soğuk karanlıkta benden habersiz
Bedenim dur demeyince durmasam
Aya yıldızlara baksam gözlerim fersiz
Nesini sevmekte insanlar nesine gönül verir ki
Sıradanlaşsaydı bir gece daha
Mutluluğum artardı otuzbir aralıklarda
Akarken şişelerden meyler
Bir çocuk ağlar güneydoğuda
Pabuç ister,balon ister
Anasının gözü eski televizyonda
üşür sessizlikte her garip gönül
yürümez gecede titreyip tüner
yok yüreğinde kıpırtı bülbül
işte böyle sevmek en güçlü hüner
işte böyle sevgi yücelir süner
uyku küçük ölümdür ah nasıl ister canım
korkmamak gerek demek cesaret göster canım
Uzaktan sana özlem
Büyür dağlarcasına
Senle birlikte olmak
Ömrü bağlarcasına
Bir gün
Seni sevmekten başka yok marifetim
Ne param var ne makamım
Çok da mutluyum
Çünkü
Seni sevmekten başka yok marifetim
Yıllardır bekliyorum daha bekleyeceğim
Bilemem beklediğim gülümseyip geçer mi
İnsanların sırrına ne zaman ereceğim
Sevdalar sağnak sağnak bulutlardan düşer mi




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!