Neden direnir ki ruhumun güneşi doğmamakta
Muhtacız aydınlığa yorulduk karanlıktan
Nasıl da sokulup akmakta
Anılar parmaklarından
Bir ömür hep güzelliklerdi ağacımda çiçek açan
Bana şiir yazdırdın aşkolsun sana güzel
Körelen duygularım yıllar sonra uyandı
Hayallerin içinde yüzerim sana özel
Sen benim gülme ustam inan bu gönül yandı
Bu aşkla hoş olmuşum dermana niyetim yok
Çaresizim
Ruhum presler altında
Yamyassı ezilirim
Dünyanın meşakkati
Artık bende bitirdi
Bir Türkiye sevdalısı böyle uçup gitti dünyadan
Birileri yine kaptılar kandan rant
Barış dediği için öldürüldü Dink Hrant
Sıkılan
Kendini üstün sanan Darvinci yeni zatlar
Başörtüsü beğenmez,namazla sorunu var
Temizliğe karşıdır abdestten nefret eder
Bir cami gördüğünde içine iner keder
Kendi böler halkını Başın örtülü diye
Dünyalı olamadık
Tepemize hep vurdular
Tökezledik doğrulamadık
Zirvelere faşist kaleler kurdular
İçlerde uyanan isyan
Memleketimde bir mezar kadarsa da payım
Bosna’dan Mançurya’ta ortağım
Hatta dahası da var
Hava toprak radyasyon
Beni de sarıyorsa eğer
Ve ben Dünya’ya alemlere bütün insanlar gibi
Düşünmek bile zorlaştı karanlıklar saldırısında
Işıl ışıl ekranlar,pırıl pırıl meydanlar kara ve cılktır şimdi
Bir ülkenin masmavi denizlerini ve kahverengi gözlerini
Neden böyle pusukturdunuz
Siz karayerden çıkan yaratıklar neden kulaklarınız yüzleriniz bize benziyor
Düşün Türkiye
Ne olacağım de ne oldum deme
Ellerin şakakta düşün Türkiye
Duymadım bir nefes duymadım bir ses
Dünya aynı dünya aynıydı herkes
Rüzgarıma dedim haydi azcık es
Gece sakinim ben uyurum dedi
Kırk yıl bir kahvenin hatırı derler




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!