Gideriz Mevlaya Şiiri - Sami Gökay

Ellerimizi kaldırırız gökyüzüne,
Güneşin rengi yedi dizine,
Döneriz izin izine,
Varırız Mevlâ’ya, Mevlâ’ya.

Gidiyoruz, düştük yola,
Hanlara kona kona,
İşte geldik sona,
Dönüyoruz Mevlâ’ya, Mevlâ’ya.

Bak biz güleriz, ağlarız,
Yâremizi bağlarız,
Geldiğimiz gibi döneriz,
Gideriz Mevlâ’ya, Mevlâ’ya.

Yakasız gömleğe sarıldım,
Mezarıma konuldum,
Kendimi âhirette buldum,
Döndüm Mevlâ’ya, Mevlâ’ya.

Otuz Ağustos Pazar,
Sâmi hem okur hem yazar,
Irmaklar, dereler, çaylar,
Akar Mevlâ’ya, Mevlâ’ya.

Sâmi işte arkadaşın,
Hem yoldaşın hem de sırdaşın,
Nevzat senin öz kardeşin,
Dönelim Mevlâ’ya, Mevlâ’ya.

Şems ve kamer,
Şeytan aldattım sanar,
İki gözüm iki pınar,
Dönelim Mevlâ’ya, Mevlâ’ya.

Hadi kalk gidiyoruz,
Dur hele, ne oluyoruz,
Hakk’a geri dönüyoruz,
Gidelim Mevlâ’ya, Mevlâ’ya.

Zekâtı veren tutar orucu,
İşte sen de ödedin borcu,
Hem Süleymancı hem de Nurcu,
Gideriz Mevlâ’ya, Mevlâ’ya.

Tuncer benim kardeşim,
Hakk’a bağlı yoldaşım,
Gel benim güzel kardeşim,
Gidelim Mevlâ’ya, Mevlâ’ya.

Biz siyaset nedir bilmeyiz,
Kimsenin hakkını yemeyiz,
Tutarız orucu, kılarız namaz,
Gideriz Mevlâ’ya, Mevlâ’ya.

Kardeşim, ben köylü çocuğuyum,
Hakk’a doğru yolcuyum,
Olsam olsam Nurcuyum,
Giderim Mevlâ’ya, Mevlâ’ya.
09.11.1988