Bir metro soğuğu vuruyor göğsüme
Sıkıntılı dar mekan havası
Ürpertici bir dehliz sonu
Sesi duyuluyor uzaklardan
Önce keskin rüzgarı hissettiriyor kendini
Saçların uçuşuyor
Ve sağır edici bir demir yığını
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?



