Mesele şu ki,
Evet hüzün yağmıştı gözlerime,
Ama ben, parçalara böldüm geri kalan ömrüme,
Bu kadarı bir anda, ağır gelir diye.
Mesele şu ki,
Anlamaman artık çokta önemli değil.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?



