METRİS ÖNÜNDE
Metris’in önünde uzayan o yol,
Bir ömrün hüznünü taşıdı geceye.
Ben seni beklerken çürüdü zaman,
Duvarlar yükseldi içimde sessizce.
İnsanlar sevdiğine veda erken
Kapıdan çıkmaz; kalpte mahpus kalır.
Seni o uzun yolun sonunda bıraktım,
İnsan en çok vazgeçince özgür kalır.
Kayıt Tarihi : 11.08.2026 16:06:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!