Su sesi rahatlatıyor insanı,
Bitmiyor insanın derdi, tasası.
Dağlar yüklenmemişken bu davayı,
Neyine güvendin ha insanoğlu!
Ağaçlar durmadan Hakk'ı zikreder,
Yürürüm yürüdüğümüz yollardan,
Aklımda sen, başka kimse olmadan.
Söz açarım sevdiğimiz kitaptan;
Sözler ki hep sana olan sevdamdan...
Ruh ve beden, insanı insan yapan;
Kara benziyor sana olan sevgim;
Saf, duru, tertemiz...
Ayak basılmamış yerlerde olan kar gibi,
Gökten üzerimize yağan o muhteşem kristal gibi;
Eşsiz, sevindirici ve masum.
Sana olan sevgim örter kusurlarımı; karın dünyanın pisliğini örttüğü gibi...
Bir hayat gayesi ki, bunaltıyor insanı;
İki laf söyleyince, kurtardım sanır canı.
Çepeçevre kuşatır şu yalnız mahlukatı,
Mahperinin asumanı kuşattığı gibi...
Temaşalar sığmıyor bize biçilen vakte,
Koş, çalış, çabala
Ulaştığın nasibindir
Olmayınca sebepler ara
Sebepler nasibindir
Kabullenme, inkar et
Hepsi nasibindir
Anlamak lazım, gücümüz sınırlı;
Nasipten öte yollar çıkmaz.
Zihin anlamaz, bu işler sırlı;
Nasipten öte yollar çıkmaz.
Plan yap, hayal kur, korkma;
Dünya durmaz, döner;
Ayrılık, kavuşmaktan beter.
Her hasret bir gün biter;
Bu da dünya kuralıdır oğul.
Zaman geçiyor göz açıp kapayıncaya dek,
Senin yokluğun benim içimde ölüme denk.
Varlığın ruhuma şifa, yüzüme renk;
Bu da benim imtihanım: Özlemek, seni özlemek.
Seni düşününce içim içimi yer, bu bir cenk
İçimde bıkmışlık ve hüzün yatıyor
Her düşüncem bunlara esir düşüyor
Seni düşünmüyorum çünkü esaret sana yakışmıyor
Seni saklıyorum hüznümün bittiği güne.
Geceler hem uzun hem dertli
Sensizlik içimde acı bir elemdi
Uyumak sensizliğe bir araydı
Ben hiç uyanmak istemedim sevdiğim.
Gündüzler geceyi beklemekle geçti
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!