Mete Tural Şiirleri - Şair Mete Tural

Dönün menekşeler,

Yüzünüzü Güneş’e dönün.

Güneşli bir güne

Dost’a giden bu yolda,

Gel sen nefsini bitir!

Bir tüy gibi hafifle,

Yarab, yetmez mi bu çektiği zulüm bunca mazlumun?

Yetmez mi ezdiği mazlumu bir avuç zalimin?

Yok mudur bir sonu bu zulmün, mezalimin?

Bu gökkubbe, yer ve deniz,

Canlı cansız tüm mahlukat,

Söyleyin nerden indiniz,

Hep saklanır hiç göstermez yüzünü,

Kimse çözemedi hikmetini sözünü.

Bulmak diler isen kuklacının izini,